Welcome to the jungle!
Click on the boxes on the right to view my blog, or do something good for mankind :)
meet the predator
call me jenie
born on 02/20/83 after my Dad & Mom drank beer and ate balut 9 months before
lives in Singapore, but always a Pinoy at heart
works as an advertising copywriter, but hates proofreading her blog entries
loves true friends, fake DVD's, alternative music, alcohol, sarcasm, boxing, hatha yoga, and House (the TV series,not the music genre)
loathes indifference, power trippers, narcissists, giant egos and bad breath
tries to live by the quote "Postpone death by living, by suffering, by error, by risking, by giving, by losing." by Anais Nin
bagong batas
Isa sa mga natutunan ko sa halos dalawang buwan pa lang ng pagtatrabaho dito sa Singapore: Bawal kumain hanggang hindi tumatawag ang kliyente para i-approve ang ad.
Pakshiyeeet na malagkeet. Gutom na ko noh! Akala ko nung mga unang beses na nag-overtime kami, wala lang talagang gutom sa kanila. Pero ngayong gabi, tinanong ko kung pwede muna kong kumain habang naghihintay sa kliyenteng pabago-bago ang isip. Tapos sabi ng kasama ko, hindi pwede. Mag-order na lang daw ako ng pagkain at magpadala sa opisina. Wow. Ayos ah. Kumukulo na tyan ko kakatrabaho noh! Pero ganyan talaga ang buhay. Sulit naman kahit papano pag sumuweldo na. Pero kahit na noh, may karapatang pantao pa rin naman akong hindi nabibili ng pera. Bwahahaha whatdafuck.
Yun lang, gusto ko lang magreklamo. Lokohin mo na ang madaldal na lasing, wag lang ang pagod at kumakalam ang tiyan.
8:40 PM
Wednesday, April 18, 2007
